III–VII 1942

utworzenie obozów pracy dla Żydów, tak zwanych Julagów (Judenlager), które znajdowały się w pobliżu rozbudowywanej przez Niemców linii kolejowej: przy ul. Wielickiej (Julag I) i na terenie Prokocimia (Julag II) oraz Bieżanowa (Julag III)

X 1942

decyzja Juliana Schernera, dowódcy SS i policji w dystrykcie Kraków, o budowie obozu pracy przymusowej dla Żydów (Zwangsarbeitslager Plaszow des SS- und Polizeiführers im Distrikt Krakau – ZAL Plaszow)

11 II 1943

mianowanie SS-Hauptsturmführera Amona Götha komendantem ZAL Plaszow

13 III 1943

likwidacja getta krakowskiego, w wyniku której do obozu trafiło około ośmiu tysięcy Żydów. W czasie tej akcji Niemcy zabili około dwa tysiące osób, których ciała pochowano w masowym grobie na terenie ZAL Plaszow. Grzebano tam także ofiary egzekucji w obozie. Miejsce to zwane było bagrem, od pracującej tam koparki.

V 1943

transporty Żydów z likwidowanych obozów pracy w Kłaju, Czarnym Dunajcu i Nowym Targu do ZAL Plaszow

VII 1943

utworzenie obozu pracy wychowawczej dla Polaków w obrębie ZAL Plaszow

IX 1943

transporty Żydów ze zlikwidowanych gett w Bochni, Tarnowie, Rzeszowie i Przemyślu do ZAL Plaszow

IX 1943

pierwsza egzekucja na tak zwanej H-Górce (dawny szaniec FS 21); jednocześnie zaprzestano ich wykonywania w dotychczasowym miejscu, na tak zwanym bagrze

XI 1943

likwidacja Julagów, przeniesienie więźniów do obozu głównego, a następnie wysłanie ich do obozów pracy w dystrykcie radomskim: w Skarżysku-Kamiennej i Pionkach (kobiety) oraz Częstochowie (mężczyźni)

10 I 1944

przekształcenie ZAL Plaszow w obóz koncentracyjny (Konzentrationslager Plaszow bei Krakau, KL Plaszow)

II 1944

transport Żydów ze zlikwidowanego obozu pracy w Szebniach do KL Plaszow

II 1944

przeniesienie miejsca straceń na C-dołek (dawny szaniec FS 22) po wypełnieniu ciałami dołów na H-górce

III 1944

utworzenie na polecenie komendanta obozu ochronki dla dzieci (Kinderheim)

15 IV 1944

transport ewakuacyjny 1100 Żydów ze zlikwidowanego obozu pracy w Drohobyczu do KL Plaszow

7 V 1944

przeprowadzenie wielkiej selekcji (tak zwanego apelu zdrowotnego), w wyniku której tydzień później około 1400 więźniów, w tym dzieci z Kinderheimu, wysłano do KL Auschwitz

VI–VII 1944


6 VIII 1944

transporty Żydów z Węgier oraz z likwidowanych obozów w dystrykcie lubelskim i rzeszowskim do KL Plaszow

Zatrzymanie około 6 tysięcy Polaków podczas tzw. „czarnej niedzieli”

VII–X 1944

transporty ewakuacyjne z KL Plaszow między innymi do KL Gross-Rosen, KL Mauthausen, KL Auschwitz, KL Ravensbrück, KL Buchenwald

IX 1944

rozpoczęcie przez Niemców usuwania śladów zbrodni poprzez palenie ciał ofiar egzekucji

14 I 1945

wyprowadzenie ostatniej grupy więźniów KL Plaszow (około 600 osób) w kierunku KL Auschwitz