19 stycznia 1945 r. teren po obozie koncentracyjnym Plaszow zajęła na okres około jednego roku Armia Czerwona. Przez ten czas Okręgowej Komisji ds. Badania Zbrodni Hitlerowskich udało się dwukrotnie przeprowadzić wizję terenową. Powstała wówczas dokumentacja fotograficzna pokazująca teren poobozowy jako miejsce opuszczone, pozbawione roślinności, obszar, z którego niemal w całości zniknęła infrastruktura obozowa. Na zdjęciach komisji nie ma już baraków, ale stoją jeszcze nieliczne pozostałości budynków murowanych. Tuż po wojnie ofiary obozu zostały upamiętnione dwoma pomnikami: krzyżem umieszczonym na H-Górce, miejscu masowych straceń i pochówków, oraz obeliskiem w pobliżu C-Dołka ustawionym przez Gminę Wyznaniową Żydowską w Krakowie.

W kolejnych latach na terenie poobozowym powstało jeszcze pięć upamiętnień, z których nie wszystkie związane były z historią obozu. Najbardziej charakterystyczne z nich to odsłonięty w 1964 r. Pomnik Ofiar Faszyzmu autorstwa Witolda Cęckiewicza, upamiętniający wszystkie ofiary obozu. W 2002 r. 37 hektarów terenu poobozowego zostało wpisanych na listę zabytków województwa małopolskiego. Jest to niespełna połowa z pierwotnych 80 hektarów zajmowanych przez KL Plaszow w 1945 r. Pozostały obszar został zabudowany w okresie powojennym.

Przez ostatnie kilkadziesiąt lat podejmowano próby całościowego upamiętnienia terenu poobozowego, jednak nie zostały one zrealizowane. Dopiero w 2006 r. Gmina Miejska Kraków ogłosiła konkurs architektoniczny na zagospodarowanie i upamiętnienie terenu KL Plaszow. Autorem zwycięskiej koncepcji była krakowska firma Proxima Sp. z o.o. W 2018 r. projekt ten został zmodyfikowany i będzie realizowany przez nowo powstałe Muzeum – Miejsce Pamięci KL Plaszow. Niemiecki nazistowski obóz pracy i obóz koncentracyjny (1942-1945) (w organizacji).